Vorig weekend was het de 'verjaardag' van Sint-Antonius.
En nee, ik weet totaal niet wat deze heilige mens ooit heeft gedaan,
maar de Italianen in the North End van Boston zijn zot van deze man!
Elk jaar is er dan ook eind Augustus het Sint-Antonius feest.
Kraampjes met Italiaanse gerechten, kermisattracties, Italiaanse driekleur t-shirten verkoop, armbandjes, ringen, desserten, cocktails, waarzegsters, pizza, canelloni, fresh lemonade, ... bezetten de hele, jawel, sint-antonius weg (helaas hadden mijn roommate en ik beiden ons avondeten net achter de kiezen, dus het proeven van de gerechten zal voor een andere keer zijn).
En dan op het 'moment supreme' lopen enkele Italianen van in de buurt rond met Sint-antonius op hun schouders. Het zware beeld is niet gemakkelijk te dragen maar de stoere mannen hebben er heel wat krampachtige blikken voor over.
Om de 2 a 3 meter wordt het beeld neergezet en kunnen mensen er hun donaties (dollarbriefjes) rondhangen, totdat uiteindelijk Sint-Antionius niet meer zichtbaar is.
Daarna wordt hij naar 'huis' gedragen en in zijn kapel/kerk teruggeplaatst. De donaties gaan dan vermoed ik naar een of ander goed doel, of.... naar het vuurwerk dat dagelijks, gedurende dit drie-daagse feest, op een wel zeer amateuristische wijze vanop een tennisplein wordt afgestoken.
Een zeer indrukwekkend feestje :-)
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Haha, geloof het of niet, St-Antonius is mijn favoriete heilige. Heb al jaar en dag een klein beeldje van hem in mijn pennenzak zitten ;-)
BeantwoordenVerwijderenEn dit is een gebedje dat ik vaak zeg:
"Oh heilige Antonius, oh zo verheven
waar zijt gij met mijn [...] gebleven."
(voor als je iets kwijt bent).
Antonius is de heilig van de verloren voorwerpen, vandaar.